Skip to content

გაზაფხულთან დაბრუნება

მარტი 11, 2017

მარტის თვეა. ჩემი უბნის ვიწრო გზები შემოდგომის სუნისაა. ყვითელი ნაოჭიანი ფოთლები ხვეტენ ქუჩებს. სახეს მიხსნის სისხამ დილის დამახასიათებელი ჰაერი. და ვცდილობ ერთიანობაში ვიგრძნო ის ადამიანები, სულ მცირე მნიშვნელოვანთან, რომ ვარ. ჩემი ეშმაკები და ჩემი ღმერთები… ზედმიწევნით განუყრელნი. მათი გადარჩევისთვის ბრძოლა ჰაერის ხვრეტას გავს, სისულელეა. ეს არის ამბავი, ყველაზე რთული. იბრძვი და აზრს ვერ პოულობ რითი, ან რისთვის. განსაკუთრებული მხოლოდ მუსიკაა, რომლებიც ფეხებიდან ჟრუანტელს ძრავს. ღამით ვცხოვრობ, თუ დილით. ცა უფრო მომწონს, თუ მიწა. მეჯავრება ვიცხოვრო “ზოგჯერ”, მაგრამ არც ფარდების მიღმა. ორივე მათგანში დაიკარგება მუსიკა. გენიოსებად იწოდებიან ისინი, რომლებიც ირჩევენ და არა ისინი, რომლებიც აერთიანებენ. ხელები დაიგრძელე და ქუჩები მოკეცე, ხმაც მოგხვდება ერთი წამით… დღეს აღარ ჩამოიშლება ცა წვიმით შურისგან, აღარ წალეკავს მდინარის ნაპირებს ბინძური წყალი. ზღვებზე ჩამოძინებული თოლიები ღრუბლებს დაათოვენ და მეზღაპრეებს სულს შთაბერავენ. არ მითხრა, რომ მიყვარს წვიმა. არ დაიძინო, დარჩი ჩვენთან, აღმაფრენის ცისფერი ღიმილით დაკავებული და გაშავებული კალთებით ბრძენი.

Advertisements
No comments yet

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: